In the Heart of the Sea – recensie

ITHOTS-posterIN THE HEART OF THE SEA **

Regie: Ron Howard

Met Chris Hemsworth, Benjamin Walker, Cillian Murphy, Brendan Gleeson, Ben Whishaw …

Speeltijd: 121’

Ga kijken als je hield van A Beautiful Mind & Frost/Nixon.

Verhaal: Moby Dick-schrijver Herman Melville zoekt zeeman Thomas Nickerson op om zijn bekende avontuur op de walvisvaarder Essex. Nickerson probeert zijn verleden te ontvluchten, maar kan niet aan Melville ontkomen en haalt alle lijken uit de kast. Het verhaal inspireerde Melville om zijn literaire klassieker neer te pennen.

ITHOTS-CH

Verdict: De film baseert zich op het gelijknamige boek van Nathaniel Philbrick en begint bij de ontmoeting tussen Melville (Ben Wishaw) en Nickerson (Brendan Gleeson) om dan terug in de tijd te springen, waar het echte vertellen begint. De crew van de Essex wordt aan een jarenlange reis voorbereid om op walvissen te gaan jagen om smeer te kunnen verkrijgen. Centraal in dit relaas staat eerste stuurman Owen Chase die zijn promotie tot kapitein aan zijn neus ziet voorbijgaan aan fils a papa George Pollard jr. Er zit al een haar in de boter voor ze zelfs op tafel staat. Nickerson komt als jonge knaap bij de scheepsmannen terecht en zet zijn eerste stappen in een voor hem onbekende wereld. Hun eerste vangst verloopt goed, maar een zware storm zorgt ook voor donderwolken tussen de kapitein en zijn eerste stuurman die elkaars autoriteit betwisten. Door het onvoorziene onweer loopt de missie naar walvistraan vertraging op en besluit kapitein Pollard om naar de paringsgebieden in de Stille Oceaan te gaan jagen ter compensatie van verloren tijd. Ze horen geruchten van een duivels beest, maar achtten het oudewijvenpraat. Het tegengestelde is natuurlijk waar, want hun eerste confrontatie met de walvissen mondt uit tot een duel tussen de walvisvaarder een kwade parelwitte walvis.

Ron Howard waagt zich na Rush wederom (en voor de zesde maal) aan een biopic die zijn kerven in onze moderne geschiedenis achterliet. Hoewel Rush op positieve reacties stuitte, is het moeilijk te zeggen of dat ook zo is voor zijn opvolger. Naar gewoonte geeft Howard ons wat we willen: een epos onderbouwd met goeie cinematografie en een sterke productie achter de schermen. Wanneer het echt goed zit, leef je mee met de hoofdpersonages. In dit geval had Howard daar weinig tijd voor. De personages missen diepgang en geven het verhaal weinig perspectief, waardoor je eigenlijk merkt dat er achter al die effecten en shots een merkwaardig vlakke afrafeling schuilt van een toch imposant verhaal.

Besluit: Qua productie is In the Heart of the Sea een sterk staaltje cinema en een goed voorbeeld van ‘hoe het moet’, maar dat is ook het enigste wat deze Ron Howard-prent te bieden heeft. Net omdat zijn naam op de affiche staat is dit een teleurstelling van een cineast die nog maar weinig steken heeft laten vallen.