MoviePulp

John Woo’s Manhunt Netflix recensie

Manhunt ***

Regie: John Woo (Face / Off)

Met:  Hanyu Zhang, Masaharu Fukuyama, Stephy Qi

Speelduur: 105′

Bekijk deze strakke maar snel vergeten actiethriller nu op Netflix als je houdt van ‘mindere’ John Woo vehikels als Once a Thief en Blackjack.

Het verhaal: Een advocaat van een pharmaceutische gigant wordt beschuldigd van de moord op een vrouw. Hij zet alles op alles om zijn onschuld te bewijzen … .

Ons verdict: In de jaren ’80 én ’90 was John Woo een god onder de actieregisseurs. Hij zette met vooral The Killer en Hard Boiled de actieknallers uit Hong Kong op de wereldkaart, inspireerde regisseurs als Quentin Tarantino en Robert Rodriguez, en verkaste dan naar Hollywood om onder meer één van Jean-Claude Van Damme’s allerbeste, Hard Target, en één van de strafste actiethrillers aller tijden Face / Off te maken. Met Mission: Impossible II kwam hij zelfs even aan het roer van een heuse franchise. Echter na één semi-flop, Windtalkers, en één absolute stinker, Paycheck, keerde hij terug naar vaderland China. Op het -hier weinig bekeken- historisch epos Red Cliff na werd het daarna verdacht still rond Woo. Zo stil zelfs dat zijn comeback naar het misdaadgenre dat hem groot maakte, Manhunt, onlangs zonder véél poeha op Netflix werd gedropt. Is dit terecht?

Wel ja en nee. Ja, omdat de Netflix film catalogus baat kan hebben bij sterkere content dan hun eigen vaak teleurstellende original films. Een Chinees/Japanse prent zonder -in het westen- één bekend gezicht zou het ook allicht niet lang uitzingen in onze multiplexen, en voor arthouses / festivals is Manhunt veel te commercieel qua opzet. Nee, omdat Manhunt er ongelooflijk strak uitziet, en de actietaferelen het goed zouden doen op het witte doek.

Dat laatste kan echter niet gezegd worden van het weinig memorabele plot dat alle kanten uitslingert, en in de derde akte finaal de bocht uitgaat. Het helpt ook niet dat de acteurs wanneer de Chinezen interageren met Japanners ze het soort Engels uitstoten dat de laatste keer werd gehoord bij gedubde versies van ’70s kung fu films. Een nogal domme zet om een internationaal publiek te bedienen.

Door de strakke speelduur, en de vele grootse actiescènes met vintage John Woo toetsen als witte duiven én grandioze shoot-outs valt er toch best wel te genieten van Manhunt. Perfect voor een regenachtige zondagnamiddag, of luie weekavond. Maar meer jammer genoeg ook niet.

Bekijk alvast de trailer van Manhunt:

Samenvatting van recensie
Datum
Naam van film of serie
John Woo's Manhunt Netflix recensie
MoviePulp Rating
31star1star1stargraygray


Over de blogger:

De blogger heeft nog geen profiel.

Deel mee aan de conversatie

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.