RIP Gene Hackman

RIP Gene Hackman

Ween lieve filmvrienden, want één van de strafste filmacteurs van de 20ste eeuw is van ons heengegaan. Gene Hackman zou dood zijn aangetroffen in zijn woning, samen met zijn vrouw en hond nota bene, voor meer nieuws over het overlijden zelf verwijzen we jullie graag door naar de VRT NWS, HLN of andere gespecialiseerde nieuwsmedia. Wij gaan ons als echte Vlaamse filmblog enkel bezig houden met de rijke filmcarrière van Hackman.

Alhoewel Gene Hackman werd geboren in 1930, dateren zijn eerste IMDb (tv) credits pas van 1961, en het zou nog tot 1967 duren toen ie voor het eerst echt wist op te vallen op het witte doek met zijn belangrijke bijrol in Bonnie & Clyde. Finaal doorbreken deed Hackman pas in William Friedkin’s klassieker, The French Connection, waar hij ook een Oscar kreeg voor zijn onvergetelijke rol als de rauwe flik Popeye Doyle. Hackman was dus een laatbloeier, wat er in combinatie met zijn kale(nde) karakterkop voor zorgde dat hij eigenlijk zowat zijn hele palmares wist te vullen met volwassen personages van middelbare leeftijd.

Na The French Connection werd hij één van de grootste (New) Hollywoodsterren van de jaren ’70, dat heerlijke decennium in Tinseltown waar puur acteertalent en ruw charisma het voortouw namen op klassieke schoonheid. Hij schitterde onder meer in de ‘oervader’ van de rampenfilms The Poseidon Adventure, Coppola’s The Conversation, het oorlogsepos A Bridge Too Far, en de eerste grote comicbookverfilming Superman -als aartsvijand Lex Luthor-. 

In de jaren ’80 kreeg het Hackman persona vaste vorm, als vertolker van meestal gezagspersonen van vlees en bloed met een stevige weerhaak in hun karakter. Zie onder andere in Under Fire, Uncommon Valor, Targets, Hoosiers, The Package, Narrow Margin, en de Alan Parker klassieker Mississippi Burning (Oscarnominatie). In de uitmuntende thriller Now Way Out oefende hij zijn asshole-you-love-to-hate personage dat hij in het volgende decennium zou perfectioneren.

Hou je adem even in voor de reeks knallers waar Hackman kleur aan gaf in de jaren ’90: de westernklassieker der klassiekers Unforgiven (Oscar), een top 3 John Grisham-verfilming The Firm, het ontieglijke entertainende The Quick and The Dead, dé duikbootblockbuster Crimson Tide, het retecoole Get Shorty, en de high-tech Tony Scott thriller Enemy of the State. Allemaal minstens 4 sterren films die je oneindig kan herbekijken, niet in het minst dankzij de bijdrage van Hackman. 

Ook in het nieuwe milennium wist hij ons nog te bekoren in het amusante Heartbreakers, het ijzersterke Heist van David Mamet en het performante actievehikel Behind Enemy Lines. Zijn laatste grote succes bij de critici was allicht The Royal Tenenbaums (meteen zowat de enige Wes Anderson waar ondergetekende géén bijtend maagzuur van krijgt). De allerlaatste keer dat Gene Hackman ons echt omverblies vond echter plaats in een andere oerdegelijke John Grisham verfilming, Runaway Jury, en dan vooral in zijn acteerduel met die andere legende uit zijn generatie, Dustin Hoffmann.

Daarna verdween hij totaal van de radar, om in alle luwte van zijn welverdiende pensioen te genieten, en slechts nog héél af en toe op te duiken in paparazzi foto’s op wandel in zijn thuisstadje. Rust in vrede Gene Hackman!

Wie, net als wij, spontaan zin krijgt om een Hackman-film te bekijken, hieronder onze hoogst persoonlijke top 10 films met Gene Hackman.

1. Crimson Tide *****
2. Unforgiven *****
3. The French Connection *****
4. Mississipi Burning ****1/2
5. Enemy of the State ****1/2
6. Heist ****
7. The Firm ****
8. Get Shorty ****
9. Now Way Out ****
10. The Poseidon Adventure ****

 

Please wait...

Word een deel van de MoviePulp-community. Registreer en laat een commentaar achter