Filmmaker Christina Vandekerckhove hoefde niet ver te zoeken naar de perfecte score voor haar eerste fictiefilm: muzikant Stijn Ylode De Gezelle is al vele jaren haar partner, zowel thuis als op het werk. Stijn Ylode De Gezelle creëert daarom de tedere score voor partner Christina Vandekerckhove’s ontroerende fictiedebuut Milano.
De Gezelle deed ideeën op dicht bij huis:
“Mijn grootste inspiratie kwam voort uit de hechte band met onze kinderen en de tomeloze drive van Christina tijdens de draaiperiode van de film.”
Vandekerckhove en componist Stijn Ylode De Gezelle zijn dan ook niet aan hun eerste samenwerking toe. De Gezelle schreef eerder al muziek voor ‘Rabot’ (2018), de kortfilm ‘Mia’ (2020) en de door Vandekerckhove geregisseerde episode Stella van de VRT-reeks Lockdown. Dat de twee al jaren een koppel vormen, draagt enkel bij tot hun harmonieuze partnerschap. Stijn Ylode De Gezelle componeerde zijn muziek op basis van het scenario. Zijn score viel, net zoals bij hun vorige samenwerkingen, heel organisch samen met de uiteindelijke beelden. Je kan de Milano soundtrack hier luisteren:
De Gezelle bouwde de muziek voor ‘Milano’ op in 3 lagen: het verleden, het heden en een overschouwende stem. De strijkers en de blazers, met hun klassieke vorm, refereren naar het verleden. Net zoals bij onze herinneringen zijn de trivialiteiten van het moment vervaagd en blijft enkel een stevig steunpunt over, waarop de luisteraar kan terugvallen. De synths vertegenwoordigen het nu: emotioneel en impulsief, zoals een spontane reactie. Tot slot kunnen de vrouwenstemmen als een Grieks koor op verschillende manieren een scène betreden en verlaten: nu eens bekritiserend of spottend, dan weer enthousiast of zoekend, maar ook louterend en zalvend. Ze zijn onverbiddelijk, maar door hun mysterieuze alwetendheid ook troostend.
Met zijn score voor ‘Milano’ stelt Stijn Ylode De Gezelle zijn veelzijdigheid als muzikant tentoon. Zijn combinatie van strijkers en synths doet soms denken aan cellist Oliver Coates’ weemoedige score voor ‘Aftersun’ (Charlotte Wells, 2022), maar is op andere momenten dan weer ronduit dansbaar.
SYNOPSIS: In Milano probeert alleenstaande vader Alain (Matteo Simoni) zijn dove zoon Milano (Basil Wheatley) een beter leven te geven dan hij zelf ooit gehad heeft. Ondanks de beste bedoelingen worden zijn onmacht en falen zichtbaar. De vader-zoonrelatie komt onder druk te staan wanneer Milano zijn biologische moeder wil ontmoeten. Net zoals Vandekerckhove’s bekroonde documentaire Rabot roept haar fictiedebuut op tot mildheid. Bovendien is Milano de eerste Vlaamse langspeelfilm waarin een dove acteur de hoofdrol speelt en Vlaamse Gebarentaal prominent aanwezig is op het scherm. Zo demonstreert Vandekerkhove de kracht van film om verhalen onder de aandacht te brengen die anders ongehoord blijven.
Milano ging in wereldpremière op de 51ste editie van Film Fest Gent en speelt vanaf 6 november 2024 in de Belgische zalen.
