MoviePulpers, afgelopen weekend was er nog eens eentje om in de bioscoop te zitten! Met het wisselvallige weer en het verlengde weekend op de Belgische onafhankelijkheidsdag hebben ongetwijfeld heel wat gezinnen geopteerd om verkoeling te zoeken in de bioscoop. En ik weet het: er zijn regels in lokale bioscopen. Je moet stil zitten, je mond houden, liefst niet te groot zijn en vooral niet te luid smakken. Anders stoor je de mensen. Chicken jockey? Sorry jongens. Echt not done. Een bioscoop is geen zwijnenstal, hoe leuk dat er ook mag uitzien op TikTok. Maar de laatste paar bezoeken aan de bioscoop waren er toch een aantal waarvan ik de ogen begon te fronzen en begon in te zien waarom streamingdiensten het nieuwe normaal zijn en zonder enige moeite de bioscoopervaring de kop indrukken.

Wat vele lezers niet zullen weten, is dat deze co-founder een jong zoontje heeft met autisme. Als gezin werken we er hard aan om hem niet teveel voor schermen te zetten, hem niet teveel te laten snoepen, hem de nodige begeleiding te geven om zich te ontplooien in de wereld en dat lukt aardig. Een deel van deze ouderlijke begeleiding is ook om met jouw sensorisch & neuro-divers kind naar de buitenwereld te gaan: dagdagelijkse dingen zoals shoppen, sporten, winkelen, op restaurant gaan, doe-het-zelfers,… Ik doe het allemaal met m’n zoon onder het motto dat het beter zal zijn voor zijn ontwikkeling later, omdat hij ervaring krijgt met het verwerken van soms sterke prikkels.

Bioscoopfilms zijn een verrijking voor één ieders, dus het spreekt voor zich dat deze cinefiel met z’n kroost naar de cinema gaat, toch? Maar voor een kind met ASS is dat echt geen evidentie. Het begint al met de inkomhal die tegenwoordig ingericht wordt als een pretpark waar je blijkbaar niks mag aanraken. Ik heb toch geen tickets geboekt voor een museum denk ik dan? Je kan in mijn ogen niet van ieder kind verwachten om niet te klimmen op de rug van een coole dinosaurus. Laat staan een kind met speciale noden. Dan ben je eindelijk binnen en staat daar de winkel vol drinks & snacks. Ik snap het, de Kinepolissen van deze wereld moeten geld in het laadje brengen voor aandeelhouders en je kan geen catering voorzien op maat van iedere veganistische
of gluten-intolerante persoon, maar is een klein zakje zoute chips, een bescheiden capri-sun of een waterijsje op de maat van jonge kinderen teveel gevraagd? Wat gezonde alternatieven om ervoor te zorgen dat een ADHD’er de boel in de bioscoop niet afbreekt, is toch in het voordeel van iedereen’s bioscoopervaring of zie ik dat mis?

Als goede huisvader kies ik ervoor om de ochtend-vertoning te nemen met mijn kinderen: minder publiek betekent ook minder prikkels voor mijn ASS’er. Als eerste vertoning moet je al kiezen voor 11u, want als je in een vroege namiddag in het weekend komt, zit bij een animatiefilm de bioscoopzaal voller dan een discotheek op zaterdagavond. Zeker de laatste 5 jaar. Continuing… Je kan jezelf niet voorstellen hoe een kind met een autisme spectrum stoornis reageert als een film niet begint op het geplande uur. Sommige kinderen hebben het daar absoluut moeilijk mee. Aangeven dat een film om 11u begint en een zaal 30 minuten op voorhand opent en verwacht wordt dat je 15 minuten op voorhand gaat zitten, is toch al jaren de vuistregel? What happened in 40 years time? Intermezzo dat niet geheel te maken heeft met gedragsstoornissen, maar wel een raakvlak heeft met mentale gezondheid: als je als bioscoop te gierig bent om tijdens een hittegolf de airconditioning op te zetten, dan geef je toch toe dat je in verval bent? UGC Antwerpen, stop ermee als je de zaak niet rendabel kan draaien. Abonnement-formule of niet. Of verwacht opnieuw povere omzetten van voor de eeuwwisseling toen goed weer nog een zeldzaamheid was in België. Nu is het dat niet en stikken mensen bijna in een stoffige overvolle & bloedhete cinemazaal.

Waar was ik? Oh ja, regels. In België bestaat er geen minimum leeftijd voor kinderen om met ouders naar de bioscoop te gaan. Je mag zelfs met een baby naar de bioscoop gaan, als je dat wil. Een baby stil houden, lijkt me al een hele opdracht, maar een kind met een gedragsstoornis stil houden bij het reageren op een grappige of uitbundige scène in een film is al een even moeilijke zaak. Stoort zoiets jou? Sorry, dan hoor je vandaag de dag niet meer thuis in een bioscoop, want in de cinema beleef je nu eenmaal emoties in groep. De massa-beleving is een vitaal onderdeel van de bioscoopervaring en jezelf storen over hoe een kind de bioscoopstoel slordig achterlaat na het kijken van een film vol snacks, getuigt van teveel individualisme. Dat wil niet zeggen dat je een bioscoopstoel moet afbreken of in de fik mag steken, maar een kind of ouder verantwoordelijk stellen van schade door snacks die je aankocht in een bioscoop gaat er over. For the record, nog nooit meegemaakt, maar ik zie het al gebeuren in huidige tijden waar een bedrijf kost wat kost probeert te overleven op de kap van een consument die inmiddels minstens 50 tot 75 euro kwijt is om met 2 kinderen naar een film te kijken waar één iemand sowieso niet voor koos.

Wat werd er voor de jaren 2000 allemaal niet gedaan in een cinema? Flikflooien, roepen, tieren, met rotte tomaten naar het scherm gooien, rotte eieren naar het orkest,… Mijn grootvader vertelde mij verhalen van toen hij kind was voor de opkomst van de televisie waar er ieder weekend naar de bioscoop werd gegaan voor een halve dag waarbij mensen tekenfilms, nieuwsbulletins, een film & meer te zien kregen. Tijden waarin mensen nog dachten dat ze door een trein omver werden gereden. De cinema was de definitie van het publiek domein. Nu mag een kind van 6 jaar alle treden van een bioscoopzaal nog niet bewandelen of het krijgt al vieze blikken. Of een dansje doen voor de lege plek voor het scherm. Of simpelweg gaan liggen op de grond kijkend naar een veel te groot scherm. OK, respect moet er zijn voor de bioscoop, maar is wederzijds respect niet opportuun?

En dan ga ik mijn klaagzang hiermee eindigen: preventie is beter dan bestraffing. Als je de schermen in een bioscoopzaal (met goede reden) niet mag aanraken, waarom KAN je dat dan überhaupt? Een lijn zetten, omheining of afrastering plaatsen of een scherm hoger plaatsen zodat kinderen er niet aan geraken, is dat niet beter dan de zin “Gelieve het scherm niet aan te raken” plaatsen op een scherm.

Kinepolis, UGC, Lumière, Pathé,… Word wakker! Stop met jullie als slachtoffer van de streaming wars op te stellen en ga aan het werk voor een betere bioscoopervaring. Mensen hebben nog nooit zoveel geld uitgegeven aan ervaringen als deze generatie, maar de volgende generaties zullen meer divers zijn dan ooit tevoren. En daar hoor je jezelf aan aan te passen. Ga mee met de tijd en ik ben er zeker van dat de bioscoop nog vele decennia zal gedijen. Vandaar dit pleidooi. Een pleidooi voor meer inclusie & toegankelijkheid die ervoor zal zorgen dat de ogen van onze kinderen niet vastgelijmd zitten aan hun GSM, tablet, VR-bril, AI-brainrot of de nieuwste uitvinding van Amerikaanse Big Tech.

Geschreven door een echte filmfan.