Resident Evil: AfterLife review

Resident Evil: AfterLife****

Regie: Paul W.S. Anderson

Met Milla Jovovich, Ali Larter, Wentworth Miller, Spencer Locke, Boris Kodjoe,…

Speeltijd: 96′

Ga kijken als je hield van de vorige Resident Evil films.

Het verhaal: Nadat Alice een manier heeft gevonden om haarzelf te klonen, beslist ze om wraak te nemen op de Umbrella corporation door het hoofdkwartier in Tokyo Japan met de grond gelijk te maken. Na haar succesvolle wraakpoging beslist Alice om op zoek te gaan naar overlevenden bij Arcadia, de enige plek op aarde die niet geïnfecteerd is en gelegen is in de buurt van Antarctica. Zal ze ooit haar eenzame zoektocht kunnen beëindigen in de armen van haar vrienden Claire en K-Mart? Het verdict: Eindelijk… EINDELIJK! Dat was mijn eerste reactie na het bekijken van Resident Evil: AfterLive in de cinemazalen. De 3de film van Resident Evil kwam aardig in de buurt van het niveau dat we kennen uit de games, maar dit 4de deel is een schot in de roos. Het succes hebben ze vooral te danken aan de goede integratie met de huidige games Resident Evil Code: Veronica en Resident Evil 5 (nota bene het beste spel wat ik ooit gespeeld heb). De nieuwste creaturen zoals The Axe Man (Executioner Majini) en andere Majini worden dus heerlijk op grootscherm in beeld gebracht.

Het accent ligt deze keer weliswaar meer op de actie met shots die doen terugdenken aan The Matrix. Desondanks zijn de schrikeffecten in het 4de deel van Resident Evil perfect getimed, dus het horrorelement in de franchise gaat niet echt verloren. De cast zet een voortreffelijke prestatie neer: Milla Jovovich schittert weer als actieheldin (alhoewel ze wel mag leren hoe ze een zwaard fatsoenlijk moet vasthouden zoals Uma Thurman), terwijl de mooie Ali Larter de perfecte sidekick speelt. Nieuwkomer Wentworth Miller vertolt eveneens een geweldige Chris Redfield.

Kortom, Resident Evil: AfterLife is de eerste echte goede film uit de franchise die elementen uit de games succesvol integreert. Bekijk onderaan een deel uit de bombastische beginscènes van Resident Evil: Afterlife:

8 thoughts on “Resident Evil: AfterLife review”

  1. gezien en goed gevonden. deze zeker de moeite om in cinema te zien want achteraf op dvd steld die niets voor. wel nogal veel slow motion maar vond wel goed dat ze een personage uit de spellen eindelijk introduceren maar wel met te weinig actergrond

  2. Absolute mest in mijn bescheiden mening :) De razzies zullen weer gul kunnen uitdelen dit jaar vooral op het gebied van stuitend slecht acteren! Wil je zombies met kwaliteit zien, zonder gimmicks en met goede speciale effecten + prima acteerwerk: see The Walking Dead! En wil je een degelijke Resident Evil ervaring? Speel dan de games, of zoek de CGI-film(s).

  3. @Steve: ik deel je mening volmondig. Waar de vorige RE -zowat als enige uit de reeks- nog naar de richting van Cinema ging- is dit vooral een oefening in slecht kopieerwerk (van vooral The Matrix) met acteerprestaties die worden overtroffen door de CGI figuurtjes in de meeste hedendaagse games. En oh ja: de reeks THE WALKING DEAD is subliem. Qua moderne bioscoopzombiefilm blijft Zack Snyder’s Dawn of the Dead het absolute summum.

  4. Amen to that K :) En de CGI en de 3D effecten waren helemaal nog niet goed vond ik. Terwijl er zo over gepocht werd in de promotiecampagne… Another epic FAIL van Paul W.S. Anderson (terwijl ik dacht dat hij op goede weg was…)!

Word een deel van de MoviePulp-community. Registreer en laat een commentaar achter

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.