BIFFF 2011: Les Ojos de Julia review

Les Ojos de Julia****

Regie: Guillem Morales

Met: Belén Rueda, Lluis Homar, Pablo Derqui, Francesc Orella, Joan Dalmau, Boris Ruiz

Speelduur: 112′

Intense en angstaanjagende horrorprent van de makers van het al even sterke The Orphanage.

Het verhaal: Julia (Belén Rueda) heeft al blinde zus Sarah al enkele maanden niet meer gezien. Op een avond grijpt er een vreemd gevoel om haar heen en wilt Julia direct naar Sarah toe. Samen met haar liefhebbende man Isaac (Lluis Homar) trekt Julia naar Bellevue. In de woonst ontdekken de twee het stoffelijk overschat van Sarah. De politie zegt dat alles op zelfmoord wijst, maar daar is Julia het helemaal niet mee eens. Een stelling die steeds meer op waarheid begint te lijken naarmate haar zoektocht vordert. Maar dan beginnen de ogen van Julia haar in de steek te laten…

Ons verdict: Spaanse horror zit net als Franse, Britse en Scandinavische horror stevig in de lift. Na het briljante The Orphanage en het groeiende succes van de [REC]-trilogie was ondergetekende benieuwd naar Les Ojos de Julia. Deze film is de opvolger van het spannende El Habitante Incierto (2004) van regisseur Guillem Morales en werd net als The Orphanage weer geproduceerd door niemand minder dan Guillermo Del Toro. Dit is dus wederom geen Saw-kloon vol sadistisch geweld, maar eerder een trager opgebouwde griezelfilm met opvallende giallo-invloeden. Traag of niet, de kijker zit vanaf de eerste seconden aan het scherm gekluisterd dankzij een intense en doorleefde vertoking van de overigens duizelingwekkend mooie Belén Rueda. Regisseur Morales toonde eerder al dat hij een meester in suspense is en zet deze traditie voort met enkele slimme shockscènes die je nog dagen zullen bijblijven. Het is vooral erg knap hoe het technische team met goed getimede montage, camerastandpunten en dergelijke er mooi in slaagt om de kijker de leefwereld van Julia via haar aftakelende zintuigen mee te laten volgen. Wanneer zij niets ziet, ziet de kijker ook niets en na verloop van tijd twijfel je mee met het hoofdpersonage. Er wordt verder knap met belichting, allerhande geluiden en donkere schaduwen gespeeld en dit levert enkele verrassend spannende scènes op! De climax bevat enkele bijzonder gruwelijke scènes die ons zo even terug meevoerde naar de gouden jaren zeventig klassiekers van Dario Argento zoals pakweg The Cat o’ Nine Tails, Deep Red en Suspiria. Het einde is misschien iets te zeemzoeterig voor velen, maar bij deze recensent wist het alvast de juiste snaar te raken. Les Ojos de Julia is wat mij betreft dan ook zeer warm aanbevolen voor de liefhebbers van zowel de klassieke giallo-films en de nog echt angstaanjagende horrorfilms, die niet alleen teren op bloed en geweld!

Bekijk zeker eens de bioscooptrailer:

Geef een reactie

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.