The Editorial Office / Redaktsiya ***
Regie: Roman Bondarchuk
Met Rymma Ziubina, Andrii Kyrylchuk, Oleksandr Shmal, Vasyl Kukharskyi, Maksym Kurochkin, Oleksandr Hannochenko, Serhii Ivanov, Dmytro Bahnenko, Zhanna Ozirna,…
Speeltijd: 127′
Ga kijken als je hield van The Death of Stalin & Good Bye Lenin!.
Het verhaal: In de wilde steppen van Zuid-Oekraïne is een jonge natuuronderzoeker genaamd Yura op zoek naar een bedreigde soort bosmarmot. In plaats daarvan is hij getuige van een misdaad. Yura wil graag de waarheid blootleggen en neemt zijn fotobewijs mee naar de redactie van de plaatselijke krant. Hij beseft echter al snel dat niemand zich daar bekommert om het nastreven van gerechtigheid. Terwijl er een grote oorlog aan de horizon opdoemt, versplintert Yura’s naïeve wereldbeeld in een storm van nepnieuws, vervalste politieke verkiezingen en mysterieuze sekterituelen. Tijdens zijn zoektocht zal deze held ontdekken wie hij werkelijk is: de bedreigde soort van de goede man, of slechts een loser?
De setting: Sarajevo heeft al jaren een flinke reputatie als filmfestival: 30 edities zijn ze ver en zelfs een oorlog wist hen niet te stoppen om de liefde voor film te proclameren in de stad. De sfeer in de hoofdstad van Bosnië-Herzegovina is dan ook te snijden: overal doen bars gouden zaken en de allure van de rode loper met dit jaar Meg Ryan & John Turturro als gast draagt enkel meer bij tot dit groot feest voor deze prachtige multiculturele stad. De hoofdfilm van het Sarajevo Film Festival My Late Summer van Danis Tanovic speelde in openlucht voor 4 euro in het hartje van de stad bij een bloedhete 33 graden, een ervaring die je in België nooit zal terugvinden.
Ons verdict: MoviePulpers, vele Oost-Europese landen hebben in het juk van een bloeddorstige oorlog met een aggressor hun kansen gewaagd op allerlei festivals & shows om inspiratie & moed op te lopen voor het vaderland. Oekraïne mag dan misschien het Eurovisie Songfestival gewonnen in 2022, een Oscar hebben enkel nog maar gewonnen voor de geweldige documentaire 20 Days in Mariupol. Misschien brengt The Editorial Office door Roman Bondarchuk daar verandering in. Op Berlinale werd het niet hartelijk ontvangen met prijzen, maar hier in Sarajevo klinken de stemmen toch anders.
The Editorial Office barst van de politieke satire waarin alle clichés over corruptie in voormalig Sovjet Unie-landen & Rusland op een hoopje worden gegooid: Dansende politici voor likes te halen op social media, het hopeloos wegkwijnen van de 4de macht en daarbij het volk, het overnemen van een in crisis gedompeld land door valse guru’s, het blind vertrouwen in hyperkapitalisme om te zorgen voor werkgelegenheid, de nostalgie naar producten & tradities van herkomst door het verwestersen van de maatschappij, etc. Vele grappige situaties zinderen een tijdje na de projectie nog na. Maar de satire gaat ook verder naar het Westen met wereldleiders die geportretteerd worden als de zoveelste politici met loze beloftes zonder hun problemen te doen verdwijnen als sneeuw voor de zon. In het prachtige Oleshky Sands National Nature Park komt The Editorial Office ook mooi tot zijn recht, nog mooier als je weet dat één van de grootste woestijnen in Europa liggen in Cherson die quasi op de frontlijn ligt van de oorlog tussen Rusland & Oekraïne. Het is dus een wonder dat deze film het gemaakt heeft op het witte doek, gezien hij geëdit werd toen de bommen vielen op Kiev en verder werd gezet dankzij financiëring door o.m. Slovakije, Tsjechië & Duitsland. Met een speelduur van boven de 2 uur is The Editorial Office een stukje te lang en mocht de bizarre Midsommar-scène gerust een stuk ingekort worden in de film.
Kortom, The Editorial Office is journalisme in Absurdistan en gooit alle clichés over voormalige Oostbloklanden op een hoopje. Hopelijk haalt deze het tot de Oscars van 2025.
