Lincoln review

LincolnLincoln ***1/2

Regie: Steven Spielberg (War Horse)

Met: Daniel Day-Lewis, Tommy Lee Jones, David Strathairn, Sally Field, Joseph Gordon-Levitt, James Spader, John Hawkes, Hal Holbrook

Speelduur: 150′

Ga kijken als je houdt van een prachtig geacteerde, maar ook lang uitgesponnen, en met momenten drammerige geschiedenisles.

Het verhaal: 1865, terwijl de Amerikaanse burgeroorlog verder woedt, probeert zittende president Abraham Lincoln, ondanks heftige tegenkanting, een einde te maken aan de slavernij … .

Daniel Day-Lewis in Lincoln

Ons verdict: Lincoln is met 12 nominaties de absolute topfavoriet bij de nakende Oscars. Dit is dan ook gevonden vreten voor de veelal hoogbejaarde leden van Academy. Een historisch onderwerp, over wellicht -na Kennedy- de beroemdste Amerikaanse president ooit, dat relatief politiek correct wordt aangepakt, door een gevestigde regisseur van naam en faam, met een cast vol klasbakken waarvan een handvol al eerder een gouden beeldje mee naar huis nam. Lincoln is echter -in mijn ogen- niet het absolute meesterwerk dat de Angelsaksische pers ervan maakt. Versta me niet verkeerd, dit is een degelijke prent vol uitstekende acteurs (met uitzonderingen van een bijzonder irritante Sally Field, red.), maar het trage tempo en de beperkte omgeving waarin de scènes zich afspelen, maakt dit eerder verfilmd toneel, dan echte cinema.

Lincoln doet een paar dingen heel goed. Om te beginnen is dit niet de atypische biopic, maar kozen Spielberg en co ervoor om zich te focussen op één van de belangrijkste momenten uit het presidentschap van Lincoln, en werken ze dit meticuleus uit. Ook de schmlältz die Spielberg’s ‘serieuze’ films soms kenmerkt blijft meestal ver weg. Echter wie geen postdoctoraat in Amerikaanse 19de eeuwse (politieke- geschiedenis op zak heeft, zal vaak niet wijs geraken uit het kluwen aan (neven)personages, en gedateerde politieke terminologie. En dat is zonde, in het verleden slaagde Spielberg er steeds in om andere bloedernstige onderwerpen te behandelen in zijn films zonder aan ‘entertainment’waarde in te boeten (zie Schindler’s List, Munich en het thematisch verwante Amistad). Pas dik over de helft van deze lange film (die nog langer aanvoelt door het oneindige politieke gepalaver), komt er een beetje vaart in, begin je mee te voelen met de meeste personages, en verandert Lincoln van een docudrama in een historische rechtbankthriller.

Lincoln is dan ook geen must-see in de bioscoop, maar wie een beetje complexiteit verdraagt, en geïnteresseerd is in politieke geschiedenis, zal zich niet miskopen met de DVD of Blu-Ray die er wellicht tegen de zomer aankomt, en hopelijk ook de nodige historische achtergrond bevat aan de hand van uitgebreide documentaires. Eens je die achter de kiezen hebt, valt er hopelijk meer te genieten van de film zelf.

Je kan alvast beginnen met dit lange -maar best interessante- interview met Daniel Day-Lewis en Steven Spielberg over Lincoln.

One thought on “Lincoln review”

Geef een reactie

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.