A Nightmare on Elm Street (2010) review

A Nightmare on Elm Street**

Regie: Samuel Bayer

Met: Jackie Earle Haley, Kyle Gallner, Rooney Mara, Katie Cassidy, Thomas Dekker, Connie Britton, Clancy Brown

Speelduur: 102′

Eén van de meest geanticipeerde horrorremakes sinds Dawn of the Dead (2004) is helaas een scheet in een fles! Vanaf 12 mei in de bioscopen.

Het verhaal: Een groep tieners heeft één ding gemeenschappelijk: in hun dromen worden ze achtervolgd door Freddy Krueger (Jackie Earle Haley), de vreselijk misvormde moordenaar, met zijn kenmerkende hoed, roodgroen gestreepte trui en vooral zijn handschoen met messen. Zolang ze wakker blijven, kunnen ze elkaar beschermen, maar eenmaal ze slapen, is er geen ontsnappen meer aan…

Ons verdict: Terwijl de hardcore-horrorfans jaren geleden al bij de aankondiging van ‘alweer’ een nieuwe remake op de achterste poten gingen staan, weten deze ondertussen ook dat er vaak prima updates tussen zitten. Denk maar aan zaken als Dawn of the Dead, The Hills Have Eyes en recent nog films als The Last House on the Left en The Crazies. Na de blockbuster-herwerkingen van zowel The Texas Chainsaw Massacre, Halloween en Friday The 13th, was het zo klaar als een klontje dat ook de befaamde killer Freddy Krueger vroeg of laat voor de euhm… bijl zou gaan. Lang bleef elke filmmaker die zuiver in zijn hoofd was ver weg van het origineel uit 1984. Legendarisch horrorcineast Wes Craven (The People Under the Stairs, Scream) maakte met A Nightmare on Elm Street immers een bijna perfecte horrorprent die de dag van vandaag nog steeds staat als een huis. Wat het geheel nog extra moeilijk maakte was het feit dat de beruchte rol van Freddy Krueger maar door één enkele acteur gespeeld werd! Robert Englund was na acht speelfilms en een televisieserie echt bijna letterlijk en figuurlijk vergroeid met de wereldberoemde rol van de lelijk verbrande kindermoordenaar. Kortom, voor veel fans en liefhebbers was dit toch weer een disaster waiting to happen.

Platinum Dunes – de remakefabriek van Michael “I like it big” Bay, Andrew Form en Brad Fuller die nu niet echt bekend staat om de beste beslissingen – wist echter Jackie Earle Haley voor de iconische rol te strikken en plots werden vele mensen benieuwd. Terecht, zo dachten wij ook! De voor een Oscar-genomineerde Haley is immers een bijzonder straf acteur, die na een afwezigheid van meer dan tien jaar een ongeziene comeback aan het maken is. Dan werd bekend gemaakt dat de keuze van regisseur op Samuel Bayer gevallen was. Hadden Bay, Form en Fuller eindelijk het licht gezien? Want hoewel Bayer niet echt een bekende naam is op filmgebied, maakte de man enkele baanbrekende videoclips voor onder andere Nirvana. Kortom, de perfecte man om visionaire nachtmerries op het grote zilveren scherm te toveren! De eerste foto’s en trailers deden de anticipatie enkel maar groeien en enkele dagen geleden was het dan zo ver. Het was dan ook enorm lang geleden dat ondergetekende nog zo opgewonden de zaal was binnengestormd. Maar zoals dat vaak gaat met enorme hype, volgde er al snel teleurstelling. Krampachtig probeerde ik nog even vast te houden aan mijn hoop, maar het schip begon al vlug meer en meer water te maken. Objectief gezien maken Bayer en zijn team al enkele cuciale fouten nog voor de film goed en wel vertrokken is. Wat was er zo goed aan de Wes Craven-Nightmares (en iets dat zelfs Ronny Yu goed deed met de immens succesvolle Freddy Vs. Jason)? Juist, Freddy was angstaanjagend en bleef lang mysterieus (lees: in de schaduw). Bayer en Platinum Dunes zijn duidelijk apetrots op hun realistisch ogende Freddy (daarover verder in de recensie nog meer), want de moordenaar wordt bijna van de eerste minuten los in het gezicht van de kijker gesmeten. Hierdoor gooit Bayer elke mogelijkheid op een goede opbouw, mysterie en spanning vanaf de opening door de venster.

Hetzelfde met de personages. Waar in het origineel de jongeren realistisch waren en rustig werden voorgesteld, doen de scenaristen zelfs geen moeite en is alles al aan de gang. Deze nieuwe jongeren hebben allemaal een blik alsof ze zichzelf elk moment van het leven zullen proberen te beroven. Waar Heather Langenkamp een geloofwaardige heldin was, blijkt Rooney Mara een suffe emotrien te zijn die vaak niet meer doet dan dramatisch voor zich uit te staren. Let overigens op de beschamende dialogen die het personage heeft met haar filmmoeder, al even houterig vertolkt door televisieactrice Connie Britton (Spin City, Friday Night Lights). De rest van de cast is niet veel beter, wat voor een groot deel te wijten is aan het ongeïnspireerde scenario. Regisseur Bayer doet ook niet veel om meer van zijn cast te eisen. Het is nu ook niet dat de man te hard aan het focussen was op het visuele, want buiten een cool shot hier en daar is deze Nightmare anno 2010 behoorlijk modaal. Het is overigens frappant dat men diverse iconische shots heeft proberen over te doen met nieuwe effecten, maar niets weet toe te voegen buiten doorzichtige computereffecten. De overige effecten zijn dan weer wel prima en over de look valt eveneens niets te betwisten. Toch zullen de gorehounds onder ons teleurgesteld zijn, aangezien de moordsequenties niets speciaals zijn. We durven zelfs stellen dat de film uit 1984 meer bloed en goor bevatte dan deze update. Als A Nightmare on Elm Street nu spannend of intens was geweest dan had dit ook helemaal geen enkel probleem geweest, maar helaas pindakaas! Is er dan iets goed aan de film? Ja, Jackie Earle Haley. De acteur uit onder andere Watchmen en Shutter Island is prima in de rol en volgens mij de enige op deze aardkloot die het potentieel heeft om Englund op te volgen. Haley doet dan ook zijn best en de nieuwe Freddy ziet er behoolijk authentiek uit. Zo zien echte brandwonden er inderdaad uit, maar of dit the way to go was betwijfel ik toch een beetje. Freddy (en een acteur als Haley) moet het vooral hebben van veelzeggende expressies en door deze aanpak gaan veel van zijn gezichtstrekken toch wat verloren. Jammer allemaal en hopelijk trekken de makers het één en ander recht voor de al aangekondigde 3D-sequel. Of dacht u dat spelletje zou uit zijn na een openingweekend van 33 miljoen dollar?

Bekijk hier de originele bioscooptrailer:

8 thoughts on “A Nightmare on Elm Street (2010) review”

  1. had dit wel verwacht niemand kan beter een horror doen dan craven.englund is freddy en toch krijgt hij geen cameo spijtig. Halloween was al een misbaksel en de 2 was nog erger. friday was nog oke vond ik maar had beter deel 12 geweest dan remake. zie horror altijd liever thuis knus in mijn zetel. Alleen final destination en vervolgen heb ik in cinema gezien.

    Please wait...
  2. Dit was echt een spelgoedfilmpje: melige special effects, wanhopige poging om verhaal in de film te pompen,… Zelfs de prestatie van Jackie Earle Haley was teleurstellend!

    Please wait...
  3. Mijn gedacht Dax! :-)

    Please wait...
  4. Teleurgesteld de zaal verlaten, Robert Englund is en blijft de enige Freddy. Bijna zelf in slaap gesukkeld…

    Please wait...
  5. laat Robert Englund terug meespelen en die film is tien keer beter,ik vind die vervanger maar zwakskes,en ook zijn gezicht en zijn stem vond ik niet goed.De oude freddy die had tenminste zo een typische lichaamstaal.Eèn goede raad,laat Robert Englund terug meedoen.

    Please wait...
  6. Eigelijk is dit toch wel een leuke film hoewel hij naar het einde toe meer een “rush-hij moet klaar”-film werd.

    Het enige wat je moet doen is A Nightmare on Elm Street 2010 als een horror film apart bekijken en niet vergelijken met de originele. Dan is hij best nog wel te pruimen.

    Please wait...
  7. Acteurs 3 op 10
    script 2 op 10
    Extreem zwakke Freddy!
    Jammer van het geld en de tijd.
    Hadden ze het maar Robert gehouden, die kan er tenminste iets van.

    Please wait...
  8. Amen to that beste lezers!

    Please wait...

Word een deel van de MoviePulp-community. Registreer en laat een commentaar achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.