BIFFF 2013: Interview Iain Softley (Internationale Jury / regisseur Hackers, K-Pax, The Skeleton Key)

Iain Softley Bifff 2013Zoals elk jaar krijgt uw dienaar op het Brussels International Film Festival of the Fantastic Film de kans om een resem filmgrootheden (en mindere grootheden) aan de tand te voelen over hun carrière, hun toekomst en uiteraard het bewuste festival zelf. Zo ook Iain Softley, de Britse cineast van genrekleppers zoals Hackers, K-Pax, The Skeleton Key en Inkheart, maar ook klassefilms als Backbeat en The Wings of The Dove. De man stelde op de 31ste editie van het befaamde festival niet alleen zijn nieuwste borreling voor (Trap For Cinderella, red.), maar zetelde ook in de International Jury – samen met Roland Joffe (The Killing Fields, The Mission), Duitse actrice Marina Anna Eich, Frans acteur Frédéric Fonteyne en Rachel Talalay (Freddy’s Dead: The Final Nightmare, Tank Girl). Miss Talalay liet helaas verstek gaan voor zowel ons interview (en overigens het hele festival) wegens ziekte, maar de sympathieke Softley stond ons wel zeer uitgebreid te woord. Hij stelde uit pure beleefdheid zelfs voor om het interview helemaal in het Frans te doen. Ook liet hij me even weten dat ik er behoorlijk Duits uitzie… Ik polste even of dat een compliment was en Softley drukte me wederom vriendelijk op het hart dat het zeker niet slecht bedoeld was. Kortom, geletterd, beleefd én bescheiden. Op naar het interview!

Allereerst: Wat denk je van het Brussels International Festival of the Fantastic Film?

I love it! Dit is mijn eerste keer hier. Ik werd vorig jaar al geïnviteerd om in de jury te zetelen, maar dat lukte me toen niet. Terry Giliam, welke hier vorig jaar was, vertelde me wat een geweldig filmfestival dit is, dus toen ze me opnieuw vroegen was ik zéér blij! (lacht) Veel mensen vertellen postieve dingen over het BIFFF en de reputatie van dit bewuste festival groeit met de jaren.

Zoals de reputatie van het wereldberoemde BIFFF-publiek? Hoe was overigens de reactie van het publiek tegenover je laatste film Trap For Cinderella?

Ik heb uiteraard ook andere films gezien met het publiek, zo kon ik wat inschatten – of toch proberen – hoe ze op Trap For Cinderella zouden reageren. Want het betreft toch een meer psychologische prent en minder baf, boem, bam als de meeste films op het programma. De andere juryleden kwamen mee om te supporteren, en deze vertelde me later dat het publiek echt wel mee was met de film. Ik merkte ook dat de mensen riepen tegen het scherm, applaus gaven en er volledig in opgingen, dus dat gaf zeker en vast voldoening. Ik vind het overigens zeer boeiend en opwindend om een groot publiek in een grote zaal te zien reageren op je film. Dat is de beste manier om zelf mee te kijken: met een publiek op een groot scherm! En wanneer je dat ziet gebeuren, en je ontdekt dat ze op de juiste momenten reageren, dan krijg je hoop dat je film weer even zal doorleven. Mensen moeten begrijpen dat de hele filmervaring weer helemaal anders is, als je een bepaalde film rustig thuis bekijkt. Dus op een festival, met een groot publiek erbij blijft dé beste manier om een film te ontdekken. Of de prent nu groots is of klein en onafhankelijk. Ik denk zelfs dat bijvoorbeeld Star Wars beter thuis werkt, terwijl je een kleinschalige meer intiemere film net beter in een enorm groot auditorium dient te bekijken. Hierdoor zal je de subtiele nuances van het acteren nog beter kunnen opnemen. Dus dat was geweldig met Trap For Cinderella. Ik weet uiteraard niet wat de mensen echt denken, omdat er geen scorekaaten achteraf werden ingevuld (lacht), maar iedereen bleef en het applaus op het einde gaf validatie.

Trap for Cinderella 2012

Je hebt verschillende genres gedaan, maar er is toch een rode ‘fantastische’ draad in je werk. Wat is je relatie met het fantastische genre?

Ik denk dat het medium ‘cinema’ sowieso een soort van droomwereld is, met een poëtische en vaak mysterieuze kant aan. Dat zijn elementen die ik graag heb in de films die ik maak. Ik heb zelf genoten van films die andere cineasten gedaan hebben, maar ik ben zeker geen fan van realisme dat in een documentaire thuishoort. Ik wil een atmosfeer creeëren, …een wereld die mensen weet te beroeren. Een visuele wereld, waar personages niet alleen met dialogen communiceren. Dat is complex uiteraard. Het gaat om subtext, emoties en al die dingen. Cinema is heel goed om dit allemaal naar voren te brengen. Of het nu K-Pax is – welke gaat over de grenzen van het normale en het paranormale, het rationele en het irationele of het feit dat er al dan niet leven is buiten onze planeet – of The Skeleton Key – welke dan weer handelt over het natuurlijke en het bovennatuurlijke – of een liefdesverhaal en een verhaal over muziek en ambitie zoals Backbeat. Of Hackers, welke eigenlijk de cyber-versie is van Backbeat, waar de personages een fantasiewereld van én voor zichzelf willen creeëren. Iets wat elke generatie toch probeert te doen. Het genre van de fantastiek is gewoon toepasselijk voor de films die ik wil maken.

Je bent een erg visueel filmmaker. Door welke cineasten werd jij beïnvloed?

De twee die direct in mijn gedachten springen zijn Stanley Kubrick en Nicolas Roeg. Twee Engelse regisseurs. Misschien ook nog John Schlesinger. Maar er zijn ook enkele Franse cineasten zoals Truffaut en Godard, maar dan toch meer een voorliefde voor Truffaut door de narratieve gelijkenissen. Godard maakte ondanks ik zijn werk apprecieer toch eerder zaken die compleet anders zijn dan de dingen die ik doe. Ook bewonder ik Jacques Rivette, de geweldig visionaire cineast van Céline et Julie vont en bateau. Een erg magische en invloedrijke film, waar men net als in Trap For Cinderella speelt met tijd, herinneringen en flashbacks. Ik woonde zelf overigens een jaar in Frankrijk voor ik naar de universiteit ging, wat weer een link is met Trap For Cinderella – welke weer gelinkt is met The Wings of the Dove, eveneens een erg duister liefdesverhaal met moord, dood en obsessie. Ik bewonder verder ook de films van David Lynch, de Coen broers en Francis Ford Coppola.

Eén van mijn favorieten van je werk is Hackers. Hoe kwam deze film tot stand?

Wel dat was uitzonderlijk in zoveel aspecten. Ik wou Hackers wel maken, maar ik wist zeker dat ik eerst Backbeat zou maken. Dus ik heb lang niet verder gekeken dan mijn neus lang was. Ik was dan vooral verrast hoe snel Backbeat aandacht kreeg! Twee weken nadat de film klaar was werden we al geselecteerd om het filmfestival van Sundance te openen. Ik had toen zelfs nog geen agent, iets wat me toch aangeraden werd voor Amerika. Er is immers niets zo aantrekkelijk als een nieuwe, internationale hippe jonge cineast. Enkele uren na ons vertrek in Londen was er de grote aardbeving in Los Angeles. Dus toen we landen was alles donker, somber en grijs van het stof en de brokstukken, wat erg sureëel was. Even later kreeg ik het scenario van Hackers in handen en wat me direct opviel in contrast was het gevoel van plezier. Voor mij was dit dus een opportuniteit om een nieuwe wereld te creeëren. Een piek in de toekomst. Bijna gelijkaardig aan Backbeat, maar dan weer voor een nieuwe generatie. Dus ik begon heel snel aan Hackers te werken. Echt gek! Het was één van de eerste films van United Artists. Ik nam eerst aan dat het een kleine onafhankelijke film zou worden. Ik zou het zelf produceren met een line-producer. Wat sowieso al een beetje bizar is. Dan was het casting en schipperen tussen New York en Londen. We draaiden enorm veel in Londen, in de befaamde Pinewood studios. De grote exterieur shots – in totaal maar twee en halve tot drie weken – draaiden we uiteraard in New York, maar we bouwden bijvoorbeeld een groot deel van het Grand Central Station met de draaiende telefooncel na in Londen. Maar het waren een gekke twaalf maanden eigenlijk! (lacht)

hackers-movie

En hoe was het om te werken met de cast en een erg jonge Angelina Jolie?

Haar eerste hoofdrol zelfs. Ik zag haar vorig jaar op het filmfestival van Berlijn en ze noemt het zelf haar eerste, echt fatsoenlijke filmrol (lacht)! Angelina Jolie was geweldig, net als de rest van de cast. Maar het was een ambitieuze prent, waar ik vooral de computerkant een beetje van onderschat had. Veel graphics, veel verschillende locaties en dergelijke. Maar vreemd genoeg had het niet de onmiddellijke impact die Backbeat had, welke toch een kleinere film was. Wanneer Hackers in de UK verscheen was ik al volop in de weer met Wings of the Dove…

Voor K-Pax had je de kans om te werken met zwaargewichten zoals Jeff Bridges en Kevin Spacey. Hoe was die ervaring?

Dat was een unieke ervaring! Het was makkelijk om met hen te werken. Ze waren beide heel meegaand, steunend en professioneel. En dan bedoel ik professioneel over het werk en het plezier van het acteren. Ik heb geen problemen met hen gehad. Nergens van de gewoonlijke bullshit (lacht). Beide klasbakken zijn heel down to earth, kortom een plezier om mee te werken!

Kpax

Kan je al iets vertellen over je volgende project: Ivanhoe?

We hebben al een geweldige Engelse acteur, genaamd Sam Claflin, welke groots gaat zijn in de tweede The Hunger Games film. Stellan Skarsgard gaat Ivanhoe’s vader vertolken. Er is veel interesse in de andere rollen, maar we proberen het allemaal nog concreet te krijgen. Het zal een Duits/Engelse/Spaanse co-productie worden, misschien zelfs met wat Belgische steun. Want er is zeker al interesse vanuit België. Het is best een grote productie voor een onafhankelijke Europese co-productie. Het budget bedraagt rond de 25 miljoen Euro. Dus ik hoop het sowieso in Europa te kunnen doen. Het verhaal is overigens nog steeds erg relevant en actueel. Het heldhaftige personage van Ivanhoe komt immers geheel gedesillusioneerd thuis van de religieuze kruistochten. We gaan subliminale referenties doen naar Afghanistan en Irak.

Daar kijken we naar uit! Je deed uiteraard ook volbloeds horror met The Skeleton Key. Maar die bewuste film was best proper, terwijl het BIFFF-publiek houdt van het nodige bloedvergieten in hun filmselectie. Gaan we ooit iets dergelijks van jou zien?

Ja misschien wel. Ik zou sowieso wel gaan voor de bovennatuurlijke insteek tegenover het pure geweld. Maar dat zou zeker nog eens leuk zijn. Eén van mijn vrienden in de States produceerde Paranormal Activity en we hebben al regelmatig gepraat om eens iets samen te doen. Dus dat is zeker een mogelijkheid voor de toekomst!

skeleton_key poster

Je regisseerde uiteraard ook Inkheart, één van de weinige fantasyfilms die er niet in slaagde om een groot publiek te vinden. Wat is volgens jou de reden hiervan?

Volgens mij deed de film het wel erg goed in Europa, maar de film faalde inderdaad wat in Amerika. Volgens mij was dit – en dit kan wat als een excuus klinken (lacht) – omdat de film een beetje terechtkwam in de overname van New Line door Warner Bros. En het was geen Warner project, dus we werkten plots met een ander team en dat maakte het allemaal niet makkelijker. Maar de film was enorm in Duitsland, en ik weet ook nog dat de film het goed heeft gedaan in Spanje en Italië. In Frankrijk deed de film het dan weer niet goed.

Trek je zoiets persoonlijk aan?

Tuurlijk was het een teleurstelling. Maar we wisten al erg vroeg dat we niet gingen kunnen opboksen tegen de andere ingebouwde bekende franchises. We hadden niet hetzelfde promotiebudget, dus dan is het bijna onbegonnen werk om tegen de groten op te boksen. Vreemd genoeg was The Skeleton Key internationaal mijn meest succesvolle film met een wereldwijde omzet van bijna honderd miljoen dollar, terwijl Inkheart internationeel meer opbracht dan eender welke van mijn films. Misschien bracht Inkheart zelfs wereldwijd bijna evenveel op dan The Skeleton Key, wat het falen in Amerika weer een beetje goed maakte. Inkheart deed het ook erg goed op TV en DVD. Ongetwijfeld omdat veel mensen simpelweg de kans niet kregen om de prent in de bioscoop te bekijken. In dat opzicht was de film toch erg succesvol…

Inkheart-movie

Bedankt voor je tijd!

Thank you!

Met dank aan de persdienst van het Brussels International Festival of the Fantastic Film.

poster2013

Bekijk zeker ook enkele trailers van Iain Softley’s filmografie:

Word een deel van de MoviePulp-community. Registreer en laat een commentaar achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.