Taken 2 review

Taken 2***

Regie: Olivier Megaton

Met: Liam Neeson, Maggie Grace, Famke Janssen, Rade Serbedzija, Leland Orser, Luke Grimes, Kevork Malikyan, Luanell

Speelduur: 91′

De langverwachte sequel op één van de beste actiefilms van de laatste jaren lost helaas de verwachtingen niet in. Binnenkort in de bioscoop!

Het verhaal: Ooit ontvoerde de Albanese maffia in Parijs de dochter van voormalig CIA-agent Brian Mills (Liam Neeson). Dit bleek een kapitale fout. Een beslissing die hun zuur opbrak. Nu zijn ze uit op wraak. Wanneer Brian met zijn gezin (Maggie Grace en Famke Janssen) naar Istanboel reist, ruiken ze hun kans. Maar Mills is tot alles bereid om zijn gezin te beschermen…

Ons verdict: Als er één film was die vriend én vijand wist te verrassen dan was het Taken. Deze door Luc Besson geproduceerde actieprent uit 2008 werd zonder veel bombast in de zalen gedropt en groeide – zowel kritisch, als financieel – uit tot dé sleeperhit van het jaar, met een internationale omzet van bijna 230 miljoen dollar. Dit tegen een budget van ‘amper’ 25 miljoen dollar, dus een vervolg stond al snel in de sterren geschreven. Gezien het verhaal ligt een geloofwaardige opvolger niet echt voor de hand, maar vier jaar later is het toch van dat en is Taken 2 een cinematografisch feit. Karakteracteur Liam Neeson (Rob Roy, Love Actually) is door films als Unknown, The A-Team – en recent nog het uitermate straffe The Grey – helemaal uitgegroeid tot een bonafide-actieheld, dus ondergetekende keek ondertussen enorm uit naar wat Luc Besson en co bedacht hadden voor deze sequel. Al vanaf de openingcredits is het echter duidelijk dat er een andere regisseur aan het roer staat. Pierre Morel moest vreemd genoeg plaats ruimen voor Olivier Megaton. Geen vreemde keuze aangezien de man tevens verantwoordelijk is voor achtereenvolgens Transporter 3 en Colombiana.

Toch slaat Megaton de bal regelmatig mis. Weg is de doordachte opbouw, de overzichtelijke actie en – dare I say it? – de écht bottenbrekende actie die de eerste film terecht één van de beste actiefilms van de laatste jaren maakte. Het verhaal is uiteraard zo onnozel als het groot is (met een resem enorm onlogische verwikkelingen), maar daar had ik nog geen echt probleem mee. Integendeel, als direct vervolg op de gebeurtenissen uit Taken houdt het in feite best nog steek en zijn de scènes waar Maggie Grace’s personage papa en mama Mills dient te helpen nog de beste scènes. Helaas is het verder allemaal een beetje aan de teleurstellende kant. De film geraakt nergens volledig op gang en wanneer alles dan toch een beetje losbarst, krijgen we slordig gemonteerde en in beeld gebrachte vecht- & schietscènes waar nergens het volledige fysieke potentieel van Neeson naar voren komt. Om nog te zwijgen van een weinig memorabele climax en veel te brave dialogen (zonder briljante uitschieters als “… what I do have are a very particular set of skills…”). Deze lijn wordt helaas ook doorgetrokken naar het geweld. Ik bedoel dit is een wraakfilm pur sang, maar de meeste ‘kills’ gebeuren buiten het frame. Waarom dan toch nog een score van drie? Het blijft gewoon een absoluut plezier om Liam Neeson aan het werk te zien als bad-ass wraakengel, zelfs in een minder sterk product. Voor absolute actieklasse mét Neeson op de affiche verwijs ik iedereen graag door naar The Grey (welke door de meeste mensen schaamteloos over het hoofd gezien werd tijdens diens bioscooptocht, nvdr.), de rest kan vanaf 3 oktober terecht in alle Belgische bioscopen voor deze Taken 2.

Bekijk hier nog eens de originele internationale bioscooptrailer:

One thought on “Taken 2 review”

Geef een reactie

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.