Max Payne ** 1/222
Regie: John Moore (A Good Day to Die Hard, Behind Enemy Lines)
Met Mark Wahlberg, Mila Kunis, Olga Kurylenko, Beau Bridges, Ludacris, Chris O’Donnell, …
Speelduur: 100′
Ga kijken als je hield van andere lauwe Hollywoodverfilmingen van videospelen zoals Resident Evil: The Final Chapter.
Het verhaal: Max Payne is een verbitterde agent die vastbesloten is om de verantwoordelijken van een brutale moord op zijn gezin te vinden. Onder zijn collega’s is hij echter niet echt populair en wanneer zijn partner dood wordt aangetroffen onder vreemde omstandigheden, begint agent Jim Bravura een onderzoek naar Payne. Deze laat zich echter niet van zijn stuk brengen en komt terecht in de Russische onderwereld. Daar kruist hij het spoor met de knappe, maar gevaarlijke Mona Sax…
Ons verdict: Als het geen remakes of sequels zijn, dan is het wel één of andere videogameverfilming die we in de maag gesplitst krijgen. Max Payne, in een regie van John Moore (Behind Enemy Lines, The Omen), is de nieuwste in een lange rij. Na het verrassend entertainende Hitman, eveneens van 20th Century Studios, hadden we best wat verwachtingen voor Max Payne. De originele, gelijknamige game en zijn sequel staan nog steeds in het korte lijstje van favoriete games van uw dienaar. Helaas pindakaas, want hoewel May Payne behoorlijk wat stijlvolle momenten bevat, is het eindresultaat een dramatisch geval van ‘style over substance’. Hoewel je John Moore’s aanpak moeilijk origineel kan noemen, omdat je de donkere noir-achtige stijlellementen al eerder en vooral beter benut kon zien in Sin City van Robert Rodriguez en zelfs Constantine! Ook het scenario is plat en clichérijk, zonder enige verrassing of dynamiek. Gelukkig is de talentvolle Mark Wahlberg degelijk in de titelrol en is het na Hitman opnieuw een fijn weerzien met de spectaculair gestroomlijnde Olga Kurylenko. Beau Bridges mag eindelijk nog eens aantreden in een grote Hollywood studiofilm. Maar zijn rol is zo voorspelbaar, dat zelfs een zesjarige ziet aankomen hoe de film zal eindigen!
Ook Chris O’Donnell is vanonder zijn trouwe steen uitgekropen, om aan te treden in een ondankbare bijrol. Mila Kunis is op haar beurt een beetje miscast als badass chick Mona Sax en is uiteindelijk niet meer dan mooi meubilair. Ook de actiescènes blijken een maat voor niets. Hoewel Moore in staat is tot intense actie (Behind Enemy Lines) en grauw geweld (The Omen), blijft hij enorm braaf in Max Payne. De actiescènes zouden niet misstaan in één van de klassieke John Woo meesterwerken, maar het geheel is zo proper, bloedloos én glad dat elke intensiteit of spanning verdwijnt als sneeuw voor de zon. Een beetje hypocriet als je weet dat Max Payne nét bekend, berucht en zo populair werd onder de gamers (toch het doelpubliek van de prent) voor het uitzinnige geweld.
Kortom, Max Payne is concluderend dan ook niet meer dan een typische, brave en zodoende teleurstellende Hollywood actiefilmpje. Nu beschikbaar op Disney Plus België, maar Star onwaardig.
