The Dark Knight Rises review

The Dark Knight Rises ****

Regie: Christopher Nolan

Met: Christian Bale, Tom Hardy, Anne Hathaway, Joseph Gordon-Levitt, Marion Cotillard, Michael Caine, Morgan Freeman, Gary Oldman, Josh Stewart, Matthew Modine

Speelduur: 165′

De langverwachte conclusie van Nolan’s Batman-trilogie is eindelijk hier. Hoe episch is de heropstanding van de duistere ridder? Vanaf 25 juli 2012 in alle Belgische bioscopen.

 

Het verhaal: Acht jaar nadat Batman zichzelf opofferde voor de misdaden van Two Face is Gotham een veilige plaats om te vertoeven. De misdaadcijfers zijn nooit zo laag geweest en de overleden Harvey Dent wordt gezien als de held van de stad. De excentrieke miljardair Bruce Wayne (Christian Bale) leeft teruggetrokken als een kluizenaar onder de goede zorgen van zijn trouwe butler Alfred (Michael Caine), terwijl de media Batman afschilderen als een koelbloedige moordenaar zonder moraal. Dan wordt de rust in Gotham echter ruw verstoord door een resem gedurfde aanslagen. Het brein achter deze laffe daden is de sadistische terrorist Bane (Tom Hardy). Alsof dat nog niet genoeg is kruist Bruce Wayne het pad met de aantrekkelijke inbreekster Selina Kyle (Anne Hathaway). Vanaf dan ziet Wayne zich genoodzaakt om opnieuw het Batman masker aan te trekken om Gotham te behoeden voor zijn ergste vijand tot nu toe…

Ons verdict: The Dark Knight werd op de Moviepulp-redactie unaniem verkozen tot dé film van 2008. Dus met onstuitbaar enthousiasme en haast ongekende hoogte van anticipatie trok ondergetekende naar de persvisie van The Dark Knight Rises, ofte de langverwachte conclusie van Christopher Nolan’s Batman-trilogie. Deze werd in 2005 gestart met Batman Begins, een film die achteraf bekeken met weinig verwachtingen en nog minder bombarie in de bioscopen gedropt werd. Dit is na het ongekende succes (zowel financieel als kritisch) van The Dark Knight nu wel eventjes anders. Je kon de laatste maanden niet om The Dark Knight Rises heen en nu is het dan eindelijk zo ver! Kan filmmaker Christopher Nolan de ongekend hoge verwachtingen inlossen? Wel helaas niet helemaal, maar daar kom ik dadelijk nog op terug. The Dark Knight Rises duurt eventjes voor deze echt op gang komt, maar dit is geen slecht nieuws. Er wordt namelijk zoveel uit de doeken gedaan, met daar bovenop een hele resem nieuwe personages die Nolan stuk voor stuk fatsoenlijk wil voorstellen, dat het haast niet anders kan dan eerst met een boel – ietwat zware – expositie naar voren te komen. Eenmaal de film in de tweede akte komt is het gelukkig alle hens aan dek en barst er een ongezien spektakel los, met dynamische grandeur en visuele flair zoals we tegenwoordig nog maar weinig zien in de bioscopen. Het deed me wederom plezier dat Nolan ging voor een realistische aanpak zonder opvallende CGI.

De cast is om de duimen en vingers bij af te likken, met zelfs voor de kleinere rolletjes bekende toppers en populaire karakterkoppen. Het is dan ook genieten om iedereen op elkaar te zien inspelen. De meeste acteurs en hun personages kennen we onderhand al wel en iedereen leveren weer vakmanschap af. Van de nieuwe castleden is vooral Hathaway geweldig als de nieuwe Catwoman (hoewel ze nergens zo vermeld wordt) en bewijst Gordon-Levitt opnieuw dat hij één van dé acteurs van de toekomst is. Tom Hardy heeft op zijn beurt de ondankbare taak om in de voetsporen van Heath Ledger’s The Joker te treden. Als extra handicap heeft hij de hele film lang een masker op zijn hoofd en communiceert zijn Bane met een vervormde stem. Zijn performance stelt niet teleur en Hardy zet op de meest geslaagde wijze mogelijk de ultieme slechterik uit de stripboeken neer. Maar van een dode kan je zelden winnen en de Oscarwinnende vertolking van Ledger hangt als een schaduw over deze The Dark Knight Rises heen. De absolute dreiging van The Joker, en zelfs het grimmige van Two Face, miste ik overal een beetje. En hiermee kwamen voor mij de minpuntjes boven. Batman Begins introduceerde ons een resem ‘pulpy’ strippersonages op tegelijk epische, doch realistische wijze. The Dark Knight bouwde daar knap op voort, maar was tegelijk weer zo anders. Met The Dark Knight Rises biedt Nolan ons weer een perfect vormgegeven spektakel, met goed uitgediepte personages en emotionele diepgang. Maar nergens betreedt de cineast nieuwe grond. Hij concludeert alles mooi, maar Nolan probeert hier en daar iets teveel te vertellen. Want ondanks de enorm lange speelduur voelde sommige zaken soms wat vlug afgehaspeld, of er maar bij de haren bijgetrokken. Laat dat u echter zeker niet tegenhouden om te genieten van dé blockbuster van 2012. Ondanks enkele eerder aangehaalde minpunten is The Dark Knight Rises een topper van jewelste. De laatste akte is een spervuur van ongeziene kippenvelmomenten die gewoon op het grote scherm moeten gezien worden.

Bekijk hier de bioscooptrailer:

7 thoughts on “The Dark Knight Rises review”

  1. hebben jullie ook trailer van superman gezien hoe was die?? nog een vraag op 23 juli is the tumbler op bezoek in antwerpen metropolis (heb tickets) maar nergens geven ze antwoordt waar ge moet zijn. kinepolis reageert niet weten jullie meer??

  2. Ik vind 4* eigenlijk nog vrij karig. Van mij krijgt ie er vlot vijf! Zeker in vergelijking met pakweg het evenzeer gehypete The Avengers. Ik hoop wel op een extended cut die de vele verhaallijnen nog beter uitwerkt dat de al lange theatrical cut toelaat. In ieder geval bevestigt dit grandioos sluitstuk van één van de strafste trilogieën ever de status van Christopher Nolan als de grootste regisseur van de eerste decennia van de 21ste eeuw! Naast ongetwijfeld indrukwekkende resultaten aan de box-office hoop ik trouwens ook op vele Oscar nominaties (en niet enkel in de ‘technische’ categorieën). Ik verwacht zelfs dat Michail Caine en Anne Hathaway daadwerkelijk een reële kans maken op beeldjes voor best supporting actor/actress. The Dark Knight Rises is tot op heden de beste film van 2012, en waarschijnlijk ook de beste blockbuster sinds -wel ja- The Dark Knight, en aldus een absolute must op het witte doek.

  3. 5 is perfectie (TDK imho) en dat haalde hij voor mij (en de meeste collega’s) helaas niet. Tegenover The Avengers was het voor mij grote kunst en het is een steengoede film en ik treed je bij dat het sowieso één van de toppers van 2012 is.

  4. ik vind de film zalig maar net zoals bij seven, sixt sence of wolverine is de twist op het einde goed maar spijtig genoeg kunt ge maar 1 keer verbaast zijn dan. een volgende kijkbeurt zal bij mij wel een tijdje duren dat is het enige minpunt

Geef een reactie

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.