Dust **

Regie: Anke Blondé (Red Light, The Best of Dorien B) / Schrijver: Angelo Tijssens (Julian, Close)

Met Arieh Worthalter, Jan Hammenecker, Thibaud Dooms, Janne Desmet, Anthony Welsh, Maarten Ketels, Jan Bijvoet, Zouzou Ben Chikha, Verona Verbakel, Mathias Sercu,…

Speeltijd: 109′

Ga kijken als je hield van Rundskop & Cargo.

Het verhaal: Aan het einde van de jaren ’90, op het hoogtepunt van de Belgische techboom, zien visionaire oprichters Luc en Geert hun imperium instorten wanneer het nieuws over hun fraude bekend raakt. Hun laatste dag op vrije voeten wordt een stormachtige zoektocht naar verlossing bij investeerders, familie en hun gemeenschap, waarin ze ontdekken wat er echt toe doet.

_{© Toon Aerts & A Private View}

Ons verdict: MoviePulpers, buiten de vele oorlogen van Trump kan je niet om de nieuwste technologische revolutie heen op websites & nieuwsmedia: Generative AI. De AI buzz-words worden ons immers om de oren gegooid op zowel de werkvloer als social media: GPTs, LLM, AI Agents, Chain-of-Thought reasoning, AI Orchestration, Mixture of Experts (MoE), Speculative Decoding, Agent Swarms, Quantization, Fine-tuning, Foundation Models, RAG, Interference, Synthetic Data,… En als Europa kijken we naar wat China & de VS doen en blijven we achter hinken op het vlak van internettechnologie & Big Tech zoals we ondertussen al wel weten. Maar ooit was het in België anders met de grote toekomst van spraaktechnologiebedrijf Lernout & Hauspie, die niet om hun innovatie gekend zijn in de geschiedenisboeken, maar louter de turbulente fraudezaak in België tijdens de jaren ’90. Regisseuse Anke Blondé & schrijver Angelo Tijssens zagen er een Vlaams verhaal in voor een internationaal publiek tijdens deze nieuwe era vol innovatie met Arieh Worthalter & Jan Hammenecker als Belgische software ondernemers van dienst.

Nu, als Dust een referentie voor Vlaamse ondernemerschap moet zijn, dan denk ik dat we maar al beter beginnen te wenen. Er worden thans noemenswaardige pogingen gedaan door Anke Blondé om Dust tot een hoger niveau te tillen: De omgeving van Ieper & Flanders Fields als identiteit van de Vlaamse film, de symbolische wijze waarop de hoofdpersonages met hun voeten in de modder zitten, de meeslepende muziek van Belgische post-punkband Meltheads,… Echter is het enige wat Dust overeind houdt, de mooie cinematografie van Frank van den Eeden (Small Things like These, Holly) in de verloren Westhoek. Daar blijft het bij. Geen verhaal, geen karakteropbouw, geen spetterende interactie, geen emotie,… Maar te zwijgen dat er op één of andere manier editing in deze film zit, gezien het om de 5 voet, scene per scene, stil valt en nodeloos opnieuw moet beginnen voor het filmpubliek. Om de 30 minuten zit je dan ook te denken wat je aan het doen bent met een speelduur die daardoor vele malen teveel is.

Kortom, Dust moet één van de slechtste (internationale) Vlaamse films zijn die ik de voorbije jaren zag. Wat een droevige representatie van Vlaamse enterpreneurship!