Rian Johnson achter de camera voor Knives Out

Film Fest Gent 2019: Interview met Rian Johnson (Knives Out, Star Wars VIII: The Last Jedi, Looper)

Ondanks het overwegend miezerig herfstweer tijdens het Film Festival van Gent dit jaar hadden we geluk. Toen we regisseur Rian Johnson ging ontmoeten ter promotie van zijn nieuwste film Knives Out scheen de zon alsof de stad Gent blij was de Amerikaanse topregisseur te ontvangen. Johnson is immers naast Christopher Nolan & Denis Villeneuve één van de beste regisseurs van zijn tijd volgens MoviePulp.be en niet alleen Gent stond klaar om hem te ontvangen tijdens de Belgische première van Knives Out op Film Fest Gent 2019. Ook wij stonden gebrand om de regisseur van Looper & Star Wars VIII: The Last Jedi te ontmoeten en zijn mening te horen.

We ontmoette de man niet alleen, zijn neef Nathan Johnson  die de muziek van al zijn films componeerde (buiten Star Wars uiteraard) was eveneens van de partij en het gaf ons een uniek beeld van de man die tot op heden 45 lentes jong is. Het duo groeide op in Colorado waar ze als jonge ukkies op pad gingen om hun eerste filmervaringen op te doen en uiteindelijk hun dromen waar te maken in de filmindustrie. Voor Rian is dit gelukt, gezien hij de opportuniteit kreeg om bij te dragen tot één van zijn lievelingsfilms uit zijn jeugd: Star Wars: A New Hope. Het typeert ergens ook zijn stijl hoewel Johnson zelf zegt niet echt een trademark te hebben.

Wat definieert een Rian Johnson-film?

“Tcho, I don’t know. Nee, ik heb niet echt een trademark. Ik vind dat zo pretentieus. Ik selecteer projecten vooral naargelang mijn eigen smaak en liefde. In het geval van Knives Out kwam dit vanwege de liefde die ik heb voor de boeken van Agatha Christie & het personage Hercule Poirot.“

Is dat speelse karakter dan niet echt jouw trademark in je films? De speelse manier waarop je de camera behandeld in Knives Out bvb.?

“Hmm, je zou dat kunnen zeggen, maar het is niet intentioneel. Als ik kijk naar Knives Out, zie je gewoon dat het heel leuk was om de film te schieten. Een camera staat ook in dienst van de film. Zo hebben we in Knives Out de schijnwerper gezet op de cast & de dialogen om de plot-twists goed tot uiting te laten komen. Bij Looper was het visuele aspect dan weer veel belangrijker.”

Met Knives Out zette je een tijdelijke stap terug van het science fiction genre. Een kleine pauze alvorens je opnieuw aan het zware werk begint met een nieuwe Star Wars-trilogie. Is dit voor herhaling vatbaar?

“Wel absoluut! De film wordt momenteel goed ontvangen door filmcritici na het Filmfestival van Toronto, I mean that was crazy, the reaction from the crowd, maar het is nog wachten op de eerste box office resultaten. Als deze positief zijn, denken we dat zowel Daniel Craig & ik open staan voor een vervolg. Het was zo fun, ik hoop dat ik meer van dit soort films mag maken. But who knows… Hetzelfde voor Star Wars overigens. Ik denk dat Disney heel graag mijn project van de nieuwe Star Wars wil brengen, maar goed, ze zijn bij Lucasfilm nog aan het uitdokteren hoe dit gaat lukken met de volgende trilogie waaraan David Benioff & D.B. Weiss momenteel schrijven.”

Was het anders om Knives Out te maken tegenover Star Wars VIII: The Last Jedi?

“Wel, obviously. Knives Out was een hele frisse & leuke film om te maken, maar het was vooral het volgende wat ik wilde doen na de ongelofelijk ervaring die ik had om een Star Wars-film te maken. Ik voel alsof ik op mijn sterfbed nog altijd dankbaar zal zijn voor de ervaring om de 7de Star Wars-film te maken. Voor iemand die sinds zijn 5de hield van Star Wars, om op zo’n manier bij te kunnen dragen aan dat universum is een droom dat waar komt. Maar Knives Out was een andere ervaring. Het was iets heel uniek om in een afgelegen dorpje in Massachusetts met al die sterren samen te komen  en een whodunit te creëren. Ik denk dat je dat resultaat ook ziet als je de film bekijkt.”

Is Knives Out een persoonlijkere film voor jou dan The Last Jedi?

“Oef, dat weet ik niet. Ik zou geen grote blockbuster maken als het niet persoonlijk was van mezelf. Star Wars VIII: The Last Jedi is heel persoonlijk voor me, maar ook Knives Out. Ik denk dat het een zeer slechte film zou worden als ik er mijn hart niet in gooi. Het zijn allemaal mijn films, mijn persoonlijke overwinningen, mijn baby’s. Ik zou ook alleen maar films willen zien van de makers van eender welke film.”

Welke andere genres wil je graag jouw tanden in zetten?

“Tcho, mijn neef & ik waren de vorige keer aan het spreken dat het wel eens een uitdaging zou zijn om een musical te maken. Ik geloof dat dit een leuke ervaring moet zijn, maar het zou graag veel meer genres uit proberen. Eén genre dat ik wel niet voor open sta, is horror. Ik kijk ook niet zo heel graag horrorfilms, dus ik denk dat het dan zeer moeilijk is om een goede horrorfilm te maken.”

Even terugkomen op Daniel Craig. Hoe heb je zo’n cast bij elkaar gekregen voor Knives Out?

Well, het was vrij duidelijk van in het begin dat we een zogenaamde all star cast wilde hebben voor de whodunit Knives Out. De voorbeelden uit mijn verleden hadden altijd een aantal bekende namen erin die een grote show wilden opzetten. We zijn eigenlijk begonnen bij Daniel Craig waarmee ik graag wilde samenwerken (en omgekeerd) en die tussen 2 Bond-films in zat, dus dat was ideale timing. Doordat we zeer snel konden schakelen om een film te beginnen draaien, kwamen de andere namen heel snel achteraf kwamen. Heel wat acteurs & actrices wilde doodgraag samenwerken met Daniel Craig. De puzzelstukjes vielen dus goed samen.”

Heb je zijn personage expres een Franse naam gegeven? Ter ere van Hercule Poirot?

“Hey hey, Hercule Poirot is volgens mijn weten wel een Belg. Was dat een strikvraag? Maar goed, ja, ik wilde hem een naam geven die de doorsnee Amerikaan niet goed zou kunnen uitspreken. Heel wat mensen in de VS kunnen immers de naam Hercule Poirot niet fatsoenlijk uitspreken, ze zeggen altijd Hercules Parrots (vertaald Hercules zijn papegaaien) en dat is best wel grappig. Maar klopt, het was een klein eerbetoon aan Agatha Christie & haar legendarische personage, meesterlijk gespeeld door Peter Ustinov. ”

Welk accent had hij trouwens?

“Het was in het script neergeschreven dat hij een Zuiders accent zou hebben vanuit de Verenigde Staten. Ik heb samen met Daniel uitgemaakt van welke regio, want er zijn immers veel Zuiderse accenten in de VS. Ik wou nl. een accent dat zacht klonk en leuk was om naar te luisteren, dus vroeg ik hem om het accent na te bootsen van de historicus Shelby Foote en de serieus & gedisciplineerde acteur dat Daniel Craig is, hij deed heel wat voorbereiding om dat accent te krijgen en ik geloof ook dat hij dat heel leuk vond om te doen. Je ziet letterlijk in de film hoe leuk hij het vond om de rol van Benoit Blanc te vertolken. Een aanpassing tegenover James Bond die hij uiteraard met volle teugen belichaamt. Er was echter vanwege het plot niet teveel improvisatie mogelijk. De enige improvisatie die er was, was wanneer de familieleden met elkaar in de clinch gingen, wat heel leuk was voor de cast.”

Nu, hoe meer het verhaal zich opbouwt, is het eindelijk niet Daniel Craig’s personage die de hoofdrol speelt. Het was altijd Ana de Armas die naar de voorgrond ging komen. Was dat de bedoeling?

“Absoluut, het was altijd het plan om Ana de Armas als Marta Cabrera in de schijnwerper te zetten, want we gaan daarvoor terug naar Agatha Christie. Kijk, Poirot was nooit het hoofdpersonage in haar boeken, het was altijd het slachtoffer samen met het hulpje zoals Arthur Hastings, haar Watson om het in Sherlock Holmes-termen te zeggen. Daarom dat deze personages ook bedacht werden om detectiveverhalen te vertellen. Of Columbo, ik weet niet of jullie hier in België Columbo kennen?”

Uiteraard, dat werd platgedraaid op de beeldbuis hier in Vlaanderen in de jaren ’90.

“OK, dat is fantastisch. Columbo is van het perspectief van de moordenaar en het is niet de detective die je volgt, maar de killer. En Columbo is bijna zoals een moordenaar in een horrorfilm die achter het hoekje staat om in dit geval de moordenaar op heterdaad te vangen. Voor het genre is het, denk ik, belangrijk dat je vooral niet het perspectief van de detective centraal zet, gezien je nooit echt weet wat de expert weet. En dat maakt het interessant.”

Vanwaar komt Ana de Armas’ personage Marta Cabrera nu eigenlijk?

“Hahaha,  dat zal je haar moeten vragen. Ana is zelf van Cuba, maar voor haar personage blijft het raden naar haar nationaliteit inderdaad.”

Chris Evans speelt de perfecte klootzak in Knives Out, vind je niet?

Isn’t he great as an asshole? Haha! Ik heb hem ooit gezien in een Kenneth Lonergan-toneelstuk op Broadway waar hij eveneens een lul speelt en hij deed dat fenomenaal. Het straffe is, hij is echt schatje in het echte leven. Ik heb hem in een heleboel zaken gezien, uiteraard speelt hij de rol van Captain America formidabel, maar de waarheid is dat de man een goede acteur is en heel veelzijdig is. Hij stapte heel goed in de rol van Ransom voor Knives Out en ik denk dat hij vooral veel plezier heeft gehad op de set van Knives Out.”

We vonden persoonlijk dat zowel Chris Evans & Ana de Armas het beste uit de film kwamen.

“Ja, ik ben blij dat we er hetzelfde over denken. De dynamiek tussen beiden is heel goed in Knives Out.”

Bij MoviePulp.be moeten we eerlijk bekennen dat we niet echt grote fans zijn van de betweterige Agatha Christie met haar vele cliché detective verhalen…

“Haha, ik ben opgegroeid met haar verhalen die misschien toen toegankelijker waren als nu. Kijk, voor haar tijd was ze best wel vooruitstrevend, want haar link met de context van die tijd, nl. de Britse maatschappij, was heel vernieuwend voor die tijd. Er zijn ook wel een heleboel slechte voorbeelden van whodunits die het genre niet helpen. Ik zit op dezelfde lijn met Alfred Hitchcock die zegt dat het zwakke punt van een whodunit het middenstuk is waar het plot probeert zoveel mogelijk clues, tips & aanwijzingen te vinden om tot de grote verrassing aan het einde te komen. Mijn uitdaging was dan ook om de opbouw van de spanning waar Hitchcock zo gekend voor is, in een krachtig plot van een whodunit te plaatsen. En alle pleziertjes die bij een whodunit passen.”

Maar Knives Out is echt wel geen Agatha Christie-verfilming. Het is een detectiveverhaal in een jeugdig jasje.

Exactly. Dat probeerde we te verwezenlijken met Knives Out. Niet de zoveelste adaptatie maken van een Agatha Christie, maar er elementen aan toevoegen die fris aanvoelen voor 2019. Zo doen we referenties naar social media met Toni Collette die het personage van een influencer is & Jaeden Martell die dan weer een extreem-rechtse troll is. Hopelijk merkt het publiek dit op.”

Maar het is vooral de humor die het hem doet in Knives Out in onze ogen…

“Dank je. Ja, klopt, we wilden Knives Out leuk & luchtig houden en ik denk dat we daar ook in zijn geslaagd. Het was wel een heuse karwei. Het script was misschien niet het moeilijkste hoewel we er bijna 10 jaar aan gewerkt hebben, maar ervoor zorgen dat alle elementen samenkomen en dat deze ook op de juiste moment komen met de juiste dialogen & de juiste situatie. Kijk, ik hou vooral van situationele humor, dat is de beste humor. En ik geloof dat we daarin best wel geslaagd zijn. Ik geloof ook dat de meeste Agatha Christie-verfilmingen de bal misslaan als ze te serieus worden. Voor mij was het belangrijk om mijn humor in Knives Out te brengen en toevoegen wat ik grappig vind.”

Wat was het moeilijkste aan het verfilmen van Knives Out?

“Tcho, de personages in het plot verwerken, ieder personage voldoende tijd voor de camera geven en al dat soort elementen samenbrengen met het hele plot. Ik wilde dat Knives Out een geslaagd einde had, maar ook dat je er als kijker een tevreden gevoel aan over hebt, omdat je een bepaalde emotionele connectie krijgt met één van de personages. En dat is niet altijd gemakkelijk. De mystery zelf was niet moeilijk om te schrijven, wat daar uit vloeit wel. Zo moesten we bvb. 3 scènes verwijderen die waarschijnlijk later bij de Home Entertainment releases zullen toegevoegd  worden aan de film. De scènes waren voortreffelijk overigens, er is een scène tussen Toni Collette & Daniel Craig die schitterend is, een andere scène met Michael Shannon. De wisselwerking tussen Joni Thrombey & Benoit Blanc was uitmuntend, maar goed. Uiteindelijk moet je naar het eindresultaat kijken en als bepaalde scènes de structuur van een film verstoren en de heleboel vertragen, moet je deze knippen. Sadly.”

Misschien nog een laatste vraag, ga je nog wat nagenieten van Gent & België?

“Wel, ik hoop het, maar ik vrees er een beetje voor. We hebben de Belgische première vanavond en we hebben een hele drukke agenda nog voor de boeg na Toronto, Londen & New York. Ik geloof dat we nog naar Frankrijk moeten, daarna terug naar Chicago & Philadelphia. Ik blijft reizen tot de film uit komt in november basically. Het is een drukke tour geweest voor Knives Out, maar ik hoop dat ik wat van Gent kan meepikken onderweg naar de première.”

Voor naar Kinepolis Gent te gaan, moet je alleszins van hieruit door de stad, dus hopelijk lukt dat nog wel.

Hatelijk bedankt voor het interview, Rian. Het was een hele eer jou te ontmoeten.

 

Geef een reactie

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.