Longlegs ****

Regie: Oz Perkins (Gretel & Hansel)

Met Maika Monroe, Nicolas Cage, Alicia Witt, Blair Underwood,…

Speeltijd: 101′

Ga kijken als je hield van Silence of the Lambs, Hereditary, Fallen, Relic, Twin Peaks & Mare of Easttown.

Het verhaal: Kersvers FBI-agente Lee Harker krijgt een onopgelost dossier toegewezen. Seriemoordenaar Longlegs zaait al jaren terreur, maar het onderzoek zit muurvast. Haar zoektocht leidt naar een reeks mysterieuze aanwijzingen, rechtstreeks aan haar gericht. Overtuigd dat de moordenaar opnieuw zal toeslaan, gaat Lee tot het uiterste om hem te stoppen…

Ons verdict: MoviePulpers, de hoogdagen van acteur Nicolas Cage als knalharde actieheld in VHS- & DVD-toppers zoals Face/Off, Con Air, Gone in 60 Seconds & The Rock zijn met de komst van streaming & superheldenfranchises een beetje voorbij. Maar de man heeft zich met alternatieve bioscoopfilms zoals Mandy & The Unbearable Weight of Massive Talent toch opnieuw op de kaart weten te zetten bij een nieuwe generatie filmliefhebbers. In die trend krijgen we het nieuwe Longlegs van Oz Perkins, een nieuwe horrorhype waarin Cage misschien wel één van de meest unieke rollen speelt uit zijn carrière. Of misschien toch niet?

Ik verklaar me nader: Toen de eerste Amerikaanse screening van Longlegs een feit was op Beyond Fest in Los Angeles, was iedereen diep onder de indruk over de antagonist die het neefje van Francis Ford Coppola vertolkte in Longlegs. De MoviePulp.be-redactie zag er vooral heel veel Heath Ledger’s Joker uit The Dark Knight in en wisten daarom heel wat lokale gemoederen te bedaren. Zo uniek is de prestatie van Nicolas Cage dus niet in Hollywood, maar gezien de vele prosthetics & make-up is de bekende Hollywood-acteur quasi onherkenbaar gemaakt. Zelfs zijn accent is heel moeilijk te ontdekken uit de dialogen. Een smaakmakende rol kunnen we het dus allerminst noemen van The One True God.

Ons oog ging tijdens de screening eerder naar het werk achter de camera door Oz Perkins die net zoals in Gretel & Hansel zorgt voor een heerlijk moody enscenering (cinematografie opnieuw geïnspireerd op het euvre van Amerikaanse kunstenaar Edward Hopper) in combinatie met interessante camerashots vanuit kikvorsperspectief (vergelijkbaar met Mr. Robot) en vierkante 4:3 scènes op het breedbeeldscherm in 16:9. Het is sinds Hereditary geleden dat we dit soort cinematografie in bioscoopzalen te zien kregen. Het geeft Longlegs dan ook meteen een bevreemdend gevoel mee die we misschien alleen maar kennen uit werk van David Lynch zoals Twin Peaks & Blue Velvet. Het plot doet dan weer terugdenken aan films zoals Silence of the Lambs & Fallen of series zoals The Mare of Easttown. De aparte horror-elementen waarin de focus ligt op subliminaal schrikbeelden met veel geluid verwerken om de kijker angst aan te jagen in plaats van jump cares of vunzige gore maakt Longlegs toch wel uniek in het horrorgenre. Spijtig dat dit allemaal gepaard gaat met een iets te trage editing waardoor het soms wat moeilijk was voor de ogen van deze filmrecensent open te houden. Longlegs heeft ook wel de added value dat je er op verschillende manieren kan naar kijken en net zoals Schutter Island op 2 manieren kan naar kijken (zijn er occulte krachten aan het werk of zijn de personages in de film gewoon knettergek?). Een knipoog naar hoe de poppen een manier zijn voor kinderen om traumatische gebeurtenissen te ervaren, vinden we ook straf samen met de symboliek en de vele occulte & satanistische tekens in Longlegs. Het betrekkelijk ambigue einde zal de kijker zonder twijfel enkele dagen bezig met wat hij te zien kreeg. Dus onderga Longlegs vooral en laat de fantasie maar gerust op hol gaan, in plaats van te achterhalen wat het echte einde was.

Kortom, Nicolas Cage steelt de show als de Joker-achtige Longlegs met Oz Perkins die opnieuw zijn stempel op het horrorgenre drukt. Nu in Belgische bioscopen.